INTERVIEW

Zonder familie zijn, wat betekent dat eigenlijk in de praktijk?

Inleiding: Leven zonder familie beïnvloedt je dagelijkse interacties en sociale context. Hoe voel je je in een wereld die draait om familiebanden? Wat mis je, wat is anders? Het vraagt om veerkracht als deze vanzelfsprekendheden wegvallen. Mogen we dankbaarder zijn voor onze familiebanden?

  1. Wat mis je als je geen familie hebt?
    Als je nooit familie hebt gehad, weet je niet echt wat je mist… je weet gewoon niet beter.
  2. Is er iets wat je graag zou willen m.b.t. familie hebben?
    Ik zou wel willen voelen hoe het is om ergens bij te horen. Dat lijkt me zo mooi!
  3. Voel je je soms eenzaam door het ontbreken van familie?
    Nee, ik voel me niet eenzaam. Ik heb immers fijne vrienden. Maar zij hebben allemaal familie die bij hen hoort, en ik hoor daar nu eenmaal niet bij. Dat is een ongebruikelijke situatie. Hoe ga je met dat feit om? Is het wel of niet een goed idee om erover te praten met mijn vrienden?
  4. Mensen vertellen natuurlijk heel graag over hun familie. Hoe is dat voor jou? Wat vertel jij dan?
    Ik luister met interesse en leef zeker mee, maar mijn vrienden zijn de dierbaren voor mij. En al geven ze om me, toch hoor ik niet bij hun dierbaren. Als ik iets vertel waar ik blij van word, voelt dat anders dan wanneer mensen praten over hun familie. Het is gewoon niet hetzelfde.
  5. Hoe zit dat eigenlijk met geborgenheid, getroost worden, belangrijk zijn voor iemand? Heb jij dat ooit gekend?
    Ik ken het niet. Tenminste… ik denk dat ik geborgenheid in mezelf heb kunnen verwerven. Ik heb geen idee of ik troost kan ervaren, laat staan hoe dat zou voelen. Belangrijk zijn voor iemand… ik probeer me wel in te zetten voor anderen, maar het voelt niet alsof ik belangrijk
    ben voor hen. Waarschijnlijk omdat zij elkaar hebben en ik daar niet bij hoor.
  6. Hoe is het voor jou als je bijvoorbeeld naar een verjaardag gaat, waarbij je vrienden door familie omringd zijn? Wat roept dat bij jou op?
    Ja, mooi om te zien, natuurlijk! Die cohesie lijkt me zo fantastisch om te ervaren. Ik bestudeer het ook wel, om er van te leren: hoe het werkt, hoe het zou kunnen voelen, en probeer me dat dan voor te stellen. Omgekeerd: mijn vrienden zijn een soort los zand van elkaar, maar op mijn verjaardag is er ineens wat samenhang als zij elkaar leren kennen. Dat wordt zo elk jaar een soort reünie. Best apart.
  7. De meeste mensen hebben hun familie ook als vangnet. Hoe doe jij dat dan?
    Ja, dat vind ik niet eenvoudig. Ik vraag hulp aan mijn vrienden. Het feit dat zij niet afhankelijk van mij zijn en ik wel van hen, is ongelijkwaardig. Daarmee omgaan vind ik niet makkelijk.
  8. Als ik medische of administratieve zaken moet regelen, krijg ik steun van mijn familie. Hoe doe jij dat dan?
    Ik ben gewend alles zelf te regelen. Maar instanties luisteren vaak anders als je dingen voor jezelf vraagt in plaats van voor je moeder, bijvoorbeeld. Door mijn ongebruikelijke leven zonder familie ben ik heel sterk geworden. Maar daardoor kom ik vaak zo sterk over, dat mijn hulpvraag niet altijd goed gehoord wordt.
  9. Hoe is het voor jou als je vrienden op vakantie gaan met hun familie? En als je daarna de foto's ziet en de verhalen hoort? Vragen ze wel eens aan jou hoe jij je vakanties doorbrengt?
    Mijn grapje is dat ik gratis meekijk en zo overal kom waar mijn vrienden
    met hun familie op vakantie waren! Zo kunnen zij lekker delen over hun vakanties en gezelligheid en kan ik meegenieten. Ik gun het hen van harte, Ik zou het wel leuk vinden om bijv. een dagje met hen op stap te gaan, maar dat komt niet bij hen op. Al ben ik dankbaar voor alles wat wél mogelijk is, toch zou ik af en toe wat meer voor mezelf willen opkomen. Alleen wil ik niet het risico lopen dat ik mijn vrienden kwijt raak – ik heb hen nodig, zij mij niet.
  10. Je hebt misschien gehoord van ZONDER FAMILIE, een organisatie die mensen met een gelijke behoefte aan (extra) familie samenbrengt? Bijvoorbeeld: iemand met 6 broers die altijd al een zus had willen hebben, iemand zonder ouders die op zoek is naar een opa of oma voor haar kinderen, iemand zonder familie, of iemand die als enig kind is geboren bij ouders die zelf ook enig kind zijn. Wat zou het voor jou betekenen om via ZONDER FAMILIE op deze manier een soort van familie te kunnen vinden?
    Het lijkt me echt waardevol om, vanuit die gelijke behoefte, praktisch van betekenis te kunnen zijn voor iemand en die ander tegelijkertijd ook voor mij. Samen geschiedenis opbouwen, ervaringen delen, en zo vertrouwdheid en een wederzijds gevoel van verbondenheid waarmaken. Super dat zoiets als ZONDER FAMILIE nu bestaat. Ik hoop echt dat ZONDER FAMILIE veel mensen samen kan brengen om in deze behoefte te voorzien.

Afsluiting: Dit interview geeft een inkijkje in wat het betekent om zonder familie te leven. Het is een andere manier van omgaan met de wereld. Het vraagt om aanpassingen omdat veel dagelijkse interacties feitelijk anders zijn. Ondanks de uitdagingen klinkt er veel kracht in de antwoorden.


Bovenstaand interview vond plaats op zondag 9 februari 2025 van 20:00 tot 21:00. Zowel de interviewer als de geïnterviewde blijven graag anoniem. 


zonder familie | Alle rechten voorbehouden 2025
Mogelijk gemaakt door Webnode Cookies
Maak een gratis website. Deze website werd gemaakt met Webnode. Maak jouw eigen website vandaag nog gratis! Begin